domingo, 10 de mayo de 2026

Os crimes e a censura.

 

A Dirección General de Prensa, sempre tratando de velar polo benestar emocional e a integridade moral da poboación, dirixe un telegrama á delegación pontevedresa do Ministerio de Información y Turismo indicando que: 

Queda prohibida la publicación periódicos de su provincia referencias o informaciones sobre crímenes de sangre carácter retrospectivo tanto nacionales como extranjeros. Comisión cualquiera otros delitos podrá hacerse información tratando de evitar todo caso lo que de morboso pueda haber. (19-6-1952). 

Esta orde causou unha grata impresión ao delegado provincial, Julián Álvarez Villar, que indica a súa satisfacción por tal medida "por ser esta provincia pródiga en actos criminales de ejemplaridad perniciosa al ser publicados".

Xa facía dous anos (24-2-1950) que a Junta Provincial de Protección de Menores se dirixira ao Delegado de Educación Popular para que extremase a vixilancia na publicación de noticias en prensa e radio, neste caso relativas a delitos e atentados contra a honestidade, evitando a publicación de frases ou expresións "que produzcan la curiosidad de los menores que por desconocer los términos empleados originan las consiguientes preguntas".

En ambos casos, o ocultamento da realidade considérase a medida oportuna para a salvagarda de posibles morbosidades e curiosidades malsanas.

Pasan os anos pero o estado de alerta sobre o tema non decae; en 1955, a delegación provincial diríxese á comisaría de policía pontevedresa porque 

se está vendiendo y cantando una serie de coplas, no autorizadas por esta Dependencia, y que por su contenido inadecuado, considero conveniente su intervención.

 As coplas en cuestión cantábanas os cegos os días de feira e as que consideraba inconvenientes eran as tituladas: "Un muchacho de treinta años que se casara en Toledo, mató a su madre y a un sobrino para robarles el dinero", "La triste tragedia de dos hermanos muertos por el amor de una mujer", "Una joven molinera llegó de lavar del río, mató al marido y a una hijita y los quemó en el molino" e "Por un capital mata al marido y al amado junto a ella y su cuñado". En verdade, deberiamos darlle a razón aos xerarcas da delegación pontevedresa pois xa só os títulos producen un forte arrepío.

As xestións policiais dan, en parte, os seus froitos e recollen, na feira do 1º de marzo, numerosos exemplares destas coplas. O posuidor era Marcial Girut Soto, un ambulante vigués de 50 anos, manifestou que as imprimira na imprenta "La Industrial" de Ourense. Tamén se descobre que había coplas impresas en Cartaxena.

Non demos localizado coplas nas que o título coincidira exactamente con estas, pero existen nas antoloxías composicións moi semellantes no seu argumento xa que a narración deste tipo de crimes tiña moito éxito.